12 marca 2015

Obietnica Łucji, Dorota Gąsiorowska

Książka, którą pokochałam z okładki :)


Książkę dostałam w ramach współpracy z wydawnictwem ZNAK

Obietnica Łucji - Dorota Gąsiorowska
Wydawnictwo Znak, Kraków 2015

Ogólnie o książce:

Powieść świeża i ciepła niczym bułeczki z ulubionej, maleńkiej piekarni. Wydana 2 marca tego roku. Jest debiutem autorki, która po trudach życia postanawia realizować swoje pasje i otwiera nowy rozdział swojego diariusza. Pod tym względem przypomina tytułową bohaterkę. Zbieg okoliczności? Absolutnie nie, gdyż w życiu każdej kobiety przychodzi czas na zmiany, amplituda życia wychyla się raz mocniej raz tylko odrobinę w stronę nowego, wydawać by się mogło, lepszego losu.
Autorkę okrzyknięto z okładki "Nową mistrzynią powieści obyczajowej". Pomyślałam sobie, że to niemożliwe, by pisarski debiut od razu wpisywać do rangi mistrzostwa. Mistrzem jest Kawka, Gombrowicz, Myśliwskie - ale Gąsiorowska? Gąsiorowska jest mistrzynią w swoim zjawiskowym i pełnym uroku warsztacie, jest mistrzynią w kreowaniu świat przedstawionego. Nie jest mistrzynią na miarę Klasyków, lecz spokojnie może nazywać się ich córką.

Powieść ampułka, w której zawarte są losy Łucji: maleńkie problemy z młodości, ogromny pokład niezdrowych relacji z dzieciństwa oraz świeże, rewolucyjne zmiany, które na bieżąco zachodzą na kartach powieści.

Łucja, czterdziestoletnia businesswoman, właścicielka biura podróży pewnego dnia dochodzi do szaleńczego pomysłu, by porzucić to na co pracowała i całkowicie odmienić swój los. Czarą, która przelała gorycz jest rozwód. Łucja wsiada w pociąg i wyrusza, do małej, urokliwej wioski o pięknej nazwie "Różany Gaj". Wioska jest ucieleśnieniem marzeń, wpisuje się doskonale w "nurt wiejski" polskiej literatury najnowszej. Podkarpacki "Różany Gaj" z opuszczonym pałacykiem, maleńka szkoła do której trafia Łucja, ot cały piękny pejzaż genialnie wyrysowany przez Gąsiorowską.
Do szkoły, w której Łucja pracuje jako nauczyciel historii, chodzi jedna szczególna uczennica. Ania, jest inna niż rówieśnicy, bardziej dojrzała ale wyobcowana. Staje się bliska Łucji, która uważa jedenastolatkę, za swoje młodzieńcze alter ego. Mama Ani choruje i umiera na białaczkę, a na Łucji spoczywa odpowiedzialność za losy i wychowanie dziecka, a także obietnica, którą złożyła przed śmiercią Ewie, by odnaleźć ojca dziewczynki.

Z okładki:

Życie pełne jest nieprzewidzianych zbiegów okoliczności.     Uciekając przed swoją przeszłością, Łucja przypadkowo trafia do Różanego Gaju – uroczego miasteczka ze starym, zniszczonym dworkiem.   
Przypadek sprawia, że zaprzyjaźnia się z młodą umierającą kobietą i składa jej niezwykłą obietnicę: ma odnaleźć ojca jej córeczki.   
Kiedy więc w zaskakujących okolicznościach poznaje genialnego muzyka i jego zimną  i bezduszną partnerkę Adelę, zaczyna dostrzegać, że przypadki odgrywają w jej życiu coraz ważniejszą rolę.   
A może to nie zbiegi okoliczności, tylko przeznaczenie?     Obietnica Łucji to pełna wzruszeń opowieść o nadziei i prawdzie.  Historia o przeznaczeniu,  które chodzi zawsze swoimi ścieżkami.


O autorze:

Dorota Gąsiorowska - urodziła się w 1975 roku, obecnie mieszka pod Krakowem. Pisanie powieści
przewijało się przez życie pisarki, ale dotychczas nie udało się jej ukończyć żadnej powieści. "Obietnica Łucji" to dojrzały i świadomy debiut.

Dla kogo?

Przede wszystkim dla kobiet. Łucja jest kobietą, która otwiera nowy rozdział w życiu po przekroczeniu czterdziestego roku życia. Dlatego też, głównie kobiety mogą utożsamiać się z bohaterką i akcją rozgrywającą się na kartach powieści. Ja sama mogę również trochę utożsamić się z bohaterką: po skończonych studiach rozpoczęłam pracę w szkole na wsi. Idealnie tu pasuję :) Ale powieść nie tylko przeznaczona jest dla czytelniczek, ale też całkiem sprawnie poradzą sobie z nią co wrażliwsi mężczyźni. Młodzież może w powieści odnaleźć prawdy życiowe i utożsamić się z problemami Ani, która zostaje sierotą i jest odrzutkiem szkolnym, czy z rodzinną sytuacją Staszka, syna alkoholika.

Okładka:

Po książkę warto sięgnąć choćby dla samej okładki. Na głównym planie kobieta z naręczem kwiatów. Subtelna i choć nie widać jej twarzy, wiadomo, że jest piękna. Ubrana w ponadczasową zwiewną suknię doskonale wpisuje się w tło powieści.
Okładka w pastelowych kolorach przyciąga wzrok, bo po prostu jest piękna. 
Na stronie głównej trzy rodzaje czcionki, które choć zupełnie w różnym stylu świetnie się ze sobą uzupełniają.
W prawym górnym rogu znajdziemy na okładce rekomendację Beaty Tyszkiewicz:
Opowieść o miłości wbrew wszystkiemu i wszystkim. Nie mogłam się od niej oderwać. Nie mogę o niej zapomnieć.
 Fabuła i miejsce akcji:

Powieść rozpoczyna się we Wrocławiu. Łucja wsiada do pociągu, po czym akcja przenosi się do małej podkarpackiej miejscowości o literacko pięknej nazwie "Różany Gaj". W powieści pojawiają się również Strumiany, miejscowość, w której w dzieciństwie mieszkała Łucja.
Czas akcji rozpoczyna się zimą i obejmuje okres do końca wakacji. Akcja w powieści tworzy odcinek, umiejętnie podzielony na sceny. Współistnienie przyrody w powieści da się zaobserwować w przemijających porach roku (ciężka, śnieżna zima; piękna wiosna, gdy wszystko budzi się do życia; lato z malowniczym krajobrazem kwitnących róż).

Losy Łucji umieszczone w powieści zostały w Różanym Gaju, obok życzliwych ludzi: Matyldy, Ani i jej matki Ewy, Antosi, współpracowników szkoły, uczniów, Eleonory, uważanej za wariatkę oraz Tomasza. Na drodze Łucji pojawia się również przebiegła i zawistna Adela, która zamierza namieszać w życiu nie tylko tytułowej bohaterki ale w życiu większości mieszkańców wioski.

Tło powieści stanowi sztuka. Po pierwsze w tle kompozycją są utwory muzyczne, m.in. River Folows in You (kto nie kocha tego utworu...) oraz dzieła sztuki np. obrazy i prace plastyczne Izabeli/Adeli

 W powieści pojawiają się najważniejsze literackie wątki: miłość (choć na kartach próżno szukać płomiennego romansu), przyjaźń, odwaga, przemiana bohatera. A także uroki polskiej wsi.

Podsumowując:

Od pierwszych stron powieść przyciąga czytelnika swoją magiczną mocą, choć nie ma w niej ani odrobiny fantastyki. Zaskakująco lekki warsztat pisarki sprawia, że po kartach się snuje a nie czyta. Wydarzenia są spójne i na kolejne sceny z życia bohaterów wprost czeka się z wypiekami na policzkach. W dodatku tło kompozycyjne, o którym już wspominałam jest tak urokliwe, że czytanie tej powieści to sama przyjemność.
Po zakończeniu pozostał jednak smutek, że to już koniec.
Nie lubię tego stanu, ale lubię fakt, że istnieją na polskim rynku wydawniczym takie książki, które potrafią wzruszyć i dać nadzieję na lepsze jutro i odmianę własnego losu. Bo każdy może go odmienić, trzeba tylko zdecydować, kiedy jest najlepszy moment by podjąć się temu zadaniu.

Motywy występujące w powieści:

cierpienie (Łucja - dzieciństwo, Ania - po śmierci matki, Matylda - "utrata" córki), dom i rodzina (Łucja - nieszczęśliwe dzieciństwo i brak przynależności do domu, Ania - utrata rodzica, brak ojca, szczęśliwy dom, Matylda - wspaniały dom, ambiwalentne córki), dziecko (Łucja - wspomnienia, Ania, Staszek), emigracja (ucieczka Łucji najpierw z domu rodzinnego, potem z Wrocławia), kariera (Adela - malarka), kobieta (Łucja - piękna i dojrzała, Matylda - ciepła staruszka, Eleonora - indywidualistka uważana za wariatkę, Antosia - ciepła i oddana rodzinie, Adela/Izabela - wyrachowana i fałszywa, Ewa - sympatyczna, dobra u kresu życia), konflikt (pomiędzy matką a córką - Matylda i Izabela), maka (Matylda - dobra matka dla swoich córek, Ewa - chce zapewnić opiekę córce po swojej śmierci, Łucja - staje się matką dla Ani), ojciec (Tomasz - nie wie, że jest ojcem, potem jest wzorowym tatą) przemiana (Łucja - zmiany w życiu, Adela - chęć zmiany na lepsze) przyjaźń (Łucja i Ania), samotność (Ewa), szaleństwo (Eleonora), śmierć (Ewa - białaczka, Pawełek - śmierć w wieku 7 miesięcy), muzyka (Tomasz - pianista, Antonina - pianistka, Ania - ćwiczy talent gry na pianinie), zazdrość (Adela - zazdrosna o Tomasza), choroba (Ewa - białaczka, matka Łucji Jadwiga - depresja), rodzeństwo (Antonina i Izabela - przeciwieństwa), alkoholizm (ojciec Staszka), milczenie (Łucja - ukrywa prawdę), podróże (Łucja - podróżnik)



Moja ocena: 10/10
Średnia ocena z lubimyczytac.pl: 7,6/10
Średnia ocena z goodreads.com: 4,7/5

Czy przeczytałabym tę książkę ponownie? Tak


Dodatkowo zyskałam 2,68 cm do akcji "Przeczytam tyle ile mam wzrostu"
Pozostało jeszcze: 157, 66 cm

2 komentarze:

  1. Przepiękna, zachęcająca opinia.
    Chciałabym się takiej doczekać!
    Pozdrawia, serdeczności zostawiam.
    Ewa Maćkowiak.

    OdpowiedzUsuń
  2. Bardzo udany debiut, czarująca i absolutnie magiczna dla mnie książka, pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń